تلفات بی‌باری ترانسفورماتور: هزینه‌ای که همیشه جاری است

در انتخاب ترانسفورماتور، معمولاً قیمت خرید و ظرفیت دیده می‌شود. قلمی که کمتر دیده می‌شود ولی در طول عمر دستگاه بزرگ‌تر است، تلفات بی‌باری است.

دو نوع تلفات

• تلفات بی‌باری (آهن): ناشی از مغناطیس‌شوندگی هسته. مستقل از بار است و تا وقتی ترانس برقدار است، برقرار می‌ماند — حتی اگر هیچ باری وصل نباشد.
• تلفات باری (مس): ناشی از مقاومت سیم‌پیچ. با مربع بار تغییر می‌کند.

چرا بی‌باری تعیین‌کننده است

تلفات بی‌باری ۸۷۶۰ ساعت سال برقرار است. تلفات باری فقط به‌اندازه ساعات بارگیری و به نسبت مربع بار. برای ترانسی که به‌طور متوسط چهل درصد بارگیری می‌شود، سهم تلفات باری به شانزده درصد مقدار نامی‌اش می‌رسد، در حالی که تلفات بی‌باری کامل است.

به همین دلیل انتخاب ترانس بزرگ‌تر از نیاز، هزینه پنهان دائمی دارد — نه فقط هزینه خرید بیشتر.

اثر بر انتخاب ظرفیت

طراحی محافظه‌کارانه که ضریب هم‌زمانی را نادیده می‌گیرد و ترانس را دو برابر نیاز انتخاب می‌کند، دو بار هزینه می‌دهد: یک‌بار در خرید و هر سال در تلفات.

بارگیری بهینه

بازده ترانس در نقطه‌ای بیشینه است که تلفات باری با تلفات بی‌باری برابر شود — معمولاً حدود پنجاه تا هفتاد درصد بار نامی. همین محدوده دلیل دیگری است بر انتخاب بارگیری هدف هفتاد تا هشتاد درصد.