عرض سینی کابل را معمولاً از روی تعداد و قطر کابل‌ها می‌گیرند. دو قلمی که جا می‌ماند، چیدمان و بار مکانیکی است.

چرا تک‌لایه

کابل قدرت در حال کار گرما تولید می‌کند و باید آن را به هوای اطراف بدهد. در چیدمان چندلایه، کابل‌های زیرین در محفظه‌ای از گرمای کابل‌های بالایی می‌مانند و جریان مجازشان افت می‌کند. برای کابل کنترل و مخابراتی که جریان ناچیزی دارند، چندلایه پذیرفته است.

حد پرشدگی به نوع سینی بستگی دارد

سینی نردبانی تهویه بهتری دارد و پرشدگی بیشتری را مجاز می‌داند. سینی مشبک حد متوسط، و سینی بسته که تهویه‌ای ندارد سخت‌گیرانه‌ترین حد را دارد. حاشیه باقی‌مانده فقط برای تهویه نیست؛ برای توسعه آینده و امکان کشیدن کابل جدید هم لازم است.

بار مکانیکی، قلم فراموش‌شده

سینی پر از کابل سازه‌ای با وزن قابل توجه است. یک سینی ۴۰۰ میلی‌متری پر از کابل قدرت می‌تواند بیش از پنجاه کیلوگرم بر متر وزن داشته باشد. اگر فاصله تکیه‌گاه‌ها زیاد باشد، سینی خیز برمی‌دارد و در بلندمدت تغییر شکل دائمی می‌دهد. فاصله متعارف یک‌ونیم تا دو متر است.

فاصله از جریان ضعیف

دست‌کم سی سانتی‌متر. میدان مغناطیسی کابل قدرت روی کابل داده و کنترل نویز القا می‌کند. اگر تقاطع ناگزیر است، باید عمود بر هم عبور کنند نه موازی. تیغه فلزی زمین‌شده کمک می‌کند ولی جایگزین فاصله نیست.